Huculi zasiedlają górzyste partie Pokucia i Bukowiny oraz częściowo południowe stoki Karpat Wschodnich, zamieszkując około 40 miejscowości. Są jedną z najbardziej popularnych i fascynujących grup etnicznych. Folklor huculski jest wyjątkowo bogaty. Dominują w nim związane z pasterstwem elementy wołoskie oraz ukraińskie. Huculi stanowią szczególną mieszaninę antropologiczną i kulturową. Można spotkać w nich typy ukraińskie, węgierskie, rumuńskie, polskie i wiele innych. W kulturze ludowej dominują elementy wołoskie (pasterstwo, budownictwo obronne, magia, muzyka), ukraińskie i polskie. Mieszały się tu, jak w tyglu, elementy różnych kultur, co w efekcie dało ogromne bogactwo kulturowe, fascynujące zarówno laików jak i badaczy.

Takie słowa czytamy we wstępie katalogu wystawy zatytułowanym „Szlakami Huculszczyzny”.

      Wystawa  Szlakami Huculszczyzny miała miejsce latem 2008 r. w Muzeum Podkarpackim w Krośnie. Katalog dokumentuje zgromadzone na wystawie eksponaty prezentujące obraz kultury materialnej huculszczyzny. Wyroby drewniane, odzież, elementy stroju, tkaniny, broń, wyroby z metalu, ceramika, malarstwo czy ikony to prawie pół tysiąca eksponatów jakie pochodzą ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, Muzeum Historycznego w Sanoku, Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie, Zabytkowej Chyży Łemkowskiej w Olchowcu w Beskidzie Niskim i kolekcjonerów prywatnych.

      Katalog zawiera również szerokie wprowadzenie do magicznej krainy huculskiej. Opis przedstawia region, kulturę i historię, która bezpośrednio nawiązuje do dalszej części publikacji. Znajdujemy tu również ciekawostki; „Według najnowszych badań nazwa Hucuł pochodzi od rumuńskiego słowa hot – złodziej, spryciarz, także rozbójnik. To niewątpliwe przezwisko nadane przez sąsiadów stało się z czasem nazwą własną, tracąc równocześnie negatywne zabarwienie…”